Geluidshinder door Zeeuwmeeuwen

GeenStijl maakt er met een groot artikel melding van, dat Zeeuwen door Meeuwen worden gefolterd met geluidshinder. Je verwacht het niet dat de overheid acties onderneemt die er toe leiden dat eenvoudige burgers die gewoon hun rust willen mentaal worden gesloopt.

Dat de overheden en al haar vazallen niet erg goed zijn in het bedenken en uitvoeren van projecten is algemeen bekend. Dat vinden we ook niet zo erg meer. We zijn het gewend. Want dat gebeurt in alle landen met een overheid. Dus we zien het maar als een buitje regen. Maar dan duurder.

Waar we wat meer moeite mee hebben is die holle blik waarmee dienaren van die overheid en hun vazallen je aankijken als je komt klagen over iets waar ze schuldig aan zijn of wat ze moeten oplossen. Of als de dienaren bij jou ter plekke even de stand op moeten komen nemen. Die holle, afwezige blik waarmee ze door hun consignes bladeren.

Waarin staat dat ze niks moeten toegeven of vaststellen. Die blik waarmee ze je braaf en begrijpend aankijken en zeggen dat u snel bericht krijgt. Of zoals Theodor Holman het schrijft:  ‘Men knikte en schreef alles op.’

En dat je daarna een brief krijgt waarin gesteld wordt dat men zich niet in uw klacht herkent en dat de controleur geen geluidshinder kon vaststellen zodat we tot onze spijt niets voor u kunnen betekenen. Tot onze spijt nog wel. Daar hebben we moeite mee.