Het Orgelhuis en de Hemelse Geluiden

Hoe moet je een geluid omschrijven dat lijkt op dat van een 24-uurs doordraaiende droogtrommel ergens in een van de woningen in Het Orgelhuis? Misschien dat het lijkt op een wasmachine die eeuwigdurend aan het centrifugeren is. Of misschien nog wel beter: het lijkt op een vrachtwagen met stationair draaiende dieselmotor zoals de meest pakketdiensten hebben. En dan recht voor je slaapkamer voor de duur van een zelfvullende en dus nooit leegrakende brandstoftank. Zo ongeveer klinkt het. En dan alle bovenstaande omschrijvingen tegelijk.

Maar daarnaast moeten we ook het krijsende zusje van de brommende dreundikkedarm even proberen te omschrijven. Meestal doet het geluid mij denken aan dat van een ventilator van een computer. Als de machine staat te zwoegen bij het branden van illegaal gedownloade cd’s of het kijken naar harde politiefilms. Maar dan harder. Of het doet denken aan het rammelende fluitgeluid dat je hoort als de brander van je CV-ketel aan het werk is en eigenlijk vervangen moet worden. Of het suisgeluid in staccato dat je vaak bij cv-leidingen hoort waar meer lucht dan water in zit. Of gewoon het geluid van versleten schurende lagers van de ventilators in de centrale afzuiginstallaties die dag en nacht door moeten blijven draaien voor tegen de schimmel.

En dan het genot van al deze prachtige geluiden tegelijkertijd en gelukkig ook nog dag en nacht door. Waarbij ze overdag jammer genoeg worden overstemd door de omgevingsgeluiden of omdat er buren zijn die flauw doen en de installaties uitschakelen. . Maar tijdens de nachtelijke uren halen ze hun schade dubbel en dwars in. De donkere dreunende bassen van Bach en de frivole trippelende fluit van Vivaldi. Een paradijs voor muziekliefhebbers dus, Het Orgelhuis.

(wordt vervolgd)

Dit is het zoveelste deel van een langlopende serie over donker dreigende dreunen en hoge snerpende snieren die in de nachtelijke stilte opstijgen uit de ingewanden van Het Orgelhuis.