Programma voor doven en slechthorenden

Goh, ik dacht dat je dat wist, zei mijn zus, die nog steeds gelooft dat ik alles weet. Nou, in ieder geval, ik hoorde het van Toosje, die bij de woningbouw heeft gewerkt. De reden dat jij die woning kreeg toegewezen was gewoon omdat je aan de eisen voldeed. Voor een woning op de begane grond, zoals die van jou, kom je vanwege de geluidshinder alleen maar in aanmerking als je in de AOW, de WAO of de WWB zit. Of iets dat er op lijkt. Dan kun je overdag slapen en ’s nachts tijdens dat geluidsgedoe gewoon je ding doen.

Het is een programma, vervolgde mijn zus, dat in 2010 door de Omgevingsdienst en de GGD van de Gemeente samen met de woningcorporaties werd opgetuigd. In 2014 worden de eisen aangescherpt omdat er teveel gezeur is en de Gemeente te weinig capaciteit heeft om al die tienduizenden handhavingsverzoeken af te handelen. Klopt, zei ik, want ik kreeg van de Gemeente al het verzoek om alle handhavingsverzoeken waar ze zelf geen tijd voor hebben even af te wijzen omdat ik mooi bars kan schrijven en al zoveel afwijzingen heb gehad dat ik ze kan dromen. En ze weten natuurlijk dat ik ’s nachts tijd zat heb, want ik slaap overdag.

Wees dus maar blij dat je die woning gekregen hebt, zei mijn zus, want door die aanscherping van de eisen die per 1 januari 2014 ingaan moet je niet alleen voldoen aan de uitkeringseisen en een IB60 verklaring van de belastingdienst hebben, maar ook nog een verklaring van de huisarts dat je stokdoof bent of op zijn minst zeer slecht horend.

Nou, zei ik, dan hoop ik maar dat de wetenschappers gelijk hebben dat je na drie jaar blootstelling aan geluidshinder stokdoof wordt. Ik ben er bijna en dan zou ik best een iets lichtere en luidere woning willen hebben.