Worden de buren van geluidshinderlijke Zorginstellingen geïntimideerd?

Mensen liggen jaren, dag in en dag uit, te daveren in hun bed door geluidshinder die wordt veroorzaakt door bijvoorbeeld een zorginstelling in de buurt zonder dat ze bij de dader of bij de gedogende Gemeente klagen. Hoe kan dat?

Snaveltjes toe
Als je in de buurt van een Zorginstelling woont en je koopt zorg in van die instelling dan is het handig om daar geen ruzie mee te krijgen. Dus als je dan met de tanden ligt te klapperen en je oren brommen van de geluidshinder die door die zorginstelling wordt veroorzaakt dan hou je liever maar de mond. Je laat het maar gelaten over je heen komen want tenslotte ben je opgevoed om niet overal over te zeuren. Dus lig je daar ‘s nachts Alzheimer op te lopen door de slaapdeprivatie, die je dan maar braaf ondergaat, en te hopen dat die zorginstelling straks, als je helemaal kapot bent van dat nachtelijke doortrekken, een plaatsje voor je heeft omdat je niet gezeurd hebt.

Adviseurs zat
Daarom koop je maar geluidshinder verhinderende apparatuur bij een van de 30 gehooradviseurs die in de straat om de hoek zitten. Dat helpt dan ook niet helemaal waardoor je vervolgens via een traject bij een Tinnitus Team van een ziekenhuis of een gehoor retrainingsinstituut maar aan de slaappil gaat. Nee je durft niet naar de Zorginstelling om te klagen want dan kun je misschien de dagelijkse zorg waar je bij hun een abbonnement voor hebt voortaan in je oor proppen en is er straks geen kamertje voor je vrij.

Onderbuikgehoor
Het lijkt allemaal overdreven wat ik hierboven beweer maar ik hoor gesprekken en lees reacties op het internet waarin dit soort overwegingen subtiel worden aangekaart. Misschien is er geen enkele reden voor maar mensen krijgen nog wel eens ergens een ‘gevoel’ over en dan is het zo. Vooral de klaagweg naar een nog engere instantie, zoals De Gemeente, is voor een heleboel mensen die last van hindergeluiden hebben ondenkbaar. Niet alleen ‘doe je dat niet’ maar ‘ze doen er toch niks aan’ is de meestgehoorde reden om die mogelijkheid maar voorbij te laten gaan.

DDR-gevoel
Het zal toch niet zo zijn dat we in dit land mensen hebben die banger voor hun eigen instanties en overheden zijn dan Das Volk uit de toenmalige DDR voor hun onderdrukkers was. En dat de overheid bij hoog en bij laag in al haar uitingen beweert dat het, als het al zo is, slechts om een luttel procentje zeurvolk gaat en dus te verwaarlozen is. Terwijl aan de andere kant de huisartsen, specialisten, de GGD, de geluidsburo’s en anderen in de branche melden dat er een exponentiële toename aan klachten, die ook steeds erger worden, aan de gang is. Wat is dit hier voor een land aan het worden?