Zeg hallo, wij zijn gehouden aan kantoortijden hoor!

Je ligt, omdat je de pech hebt om in een Orgelhuis te wonen, de hele nacht te daveren in je bed. Je oren worden gemarteld door brommende, dreunende, piepende, schurende en krijsende geluiden die ergens in je omgeving veroorzaakt worden. Meestal is dat de mechanische ventilatie en de daaraan gekoppelde afzuigkap. Oordopjes en bijbehorende bivakmutsen helpen meestal niet. Hooguit dempen ze de geluiden een beetje. De herrie dringt overal doorheen en vaak krijg je ook het gevoel dat de geluiden via botgeleiding binnenkomen.

Dus je vraagt de mensen van de woningcorporatie om eens te komen luisteren. En dat doen ze. Maar dan wel overdag. Ze gaan bij je aanrecht staan, peuteren een beetje aan hun oor en zeggen dat ze er op terugkomen. Meestal rond 11 uur ‘s ochtends, want dan is het lekker rustig in het gebouw en door de omgevingsgeluiden wordt de herrie van de nacht overstemd. Of de herrieveroorzakers worden in de ochtend uitgeschakeld door je buren die naar hun werk gaan. En er zelf niets van (kunnen) horen en er dus geen last van hebben.

Kunnen jullie niet iemand sturen die ‘s nachts komt luisteren naar die herrie, vraag je dan aan de mensen van de woningcorporatie. Ze kijken je hoofdschuddend aan voor zoveel domheid. Voorzover je dat dan door de telefoon kunt vermoeden. Maar het voelt wel zo. Maar mijnheer, zegt dan de telefoniste, nadat ze even van verbazing over zoveel onbenul stil is geweest, maar mijnheer, wij zijn gehouden aan onze kantooruren hoor!

Merkwaardig dat je dit niet alleen van de woningcorporatie te horen krijgt maar ook van de diverse gemeentelijke dienstenzoals de GGD en de Omgevings Dienst.